Top

Carlo Leget

Zingeving in zorg en welzijn

Carlo Leget schreef dit voorjaar samen met René van Leeuwen en Marjoleine Vosselman, twee collega’s die lesgeven aan het HBO, het boek Zingeving in zorg en welzijn: een leerboek voor het HBO-opleidingen verpleegkunde en social work. Zorgethiek.nu interviewde hem.

Waarom hebben jullie besloten dit boek te schrijven? Zijn er niet al heel veel boeken over dit thema?

Dat valt behoorlijk tegen. René, die een verpleegkundige achtergrond heeft en lector is aan hogeschool Viaa in Zwolle, had enkele jaren geleden met Bart Cusveller een vergelijkbaar leerboek geschreven, maar dat was aan een update toe. Bovendien is de samenleving aan het veranderen. Zo zien we bijvoorbeeld dat verpleegkundigen en maatschappelijk werkenden steeds meer moeten gaan samenwerken. We zijn toen bij elkaar gaan zitten met Marjoleine Vosselman, die psycholoog is en als docent sociale studies werkt aan de Hogeschool Arnhem Nijmegen (HAN) in Nijmegen, en kwamen tot een totaal nieuwe opzet. Het boek probeert beide disciplines in hun samenhang te bedienen en is dus iets heel nieuws.

Wat was jouw rol daarin? Jij werkt toch niet aan het HBO?

Dat klopt, ik heb mijn handen vol aan mijn banen aan de UvH. Mijn rol kwam voort uit het feit dat ik al jaren lang met de thema’s zingeving en spiritualiteit in de zorg bezig ben en ik in dat kader al vaker prettig met René samengewerkt heb. Tijdens de voorbereidende gesprekken besloten we om het ars moriendi of diamantmodel dat ik ontwikkelde als grondplan voor het boek te nemen. Dat heeft vruchtbaar uitgewerkt.

Hoe moeten we ons dat voorstellen?

Het diamantmodel gaat uit van vijf thema’s die belangrijk zijn in de zingeving, alle verbonden met het concept innerlijke ruimte als basis van waaruit men werkt. We hebben de hoofdstukken steeds een van de vijf thema’s centraal staan, en beschrijven de spanningsvelden rond die thema’s.

Is dat niet heel abstract allemaal?

Nee, we beginnen steeds vanuit een concrete casus die we uitdiepen. Daarin maken we een aantal stappen. Zo zijn er een praktische paragraaf over gespreksvoering, instrumenten die ingezet kunnen worden, aanknopingspunten voor beleid, maar ook analyses van de huidige cultuur.

Is het een zorgethisch boek?

Strikt genomen zou je kunnen zeggen dat het boek niet op zorgethische basis geschreven is, hoewel we steeds heel inductief te werk gaan en ook voortdurend proberen aan te sluiten bij waar de patiënt staat. Toch denk ik dat het van belang is voor de zorgethiek. Zoals ik destijds in mijn oratie betoogd heb is betekenis een ondergeschoven kindje in de zorg geworden, terwijl patiënten het van groot belang vinden. Aandacht voor betekenis komt in de zorgethiek pas langzaam op gang en heeft het gesprek nodig met disciplines die al langer met dit thema bezig zijn. Ik hoop ooit nog een boek te schrijven waarin zingeving en zorgethiek helemaal geïntegreerd zijn. Maar dat is nog toekomstmuziek.

, , , , ,

Nog geen reactie. Wees de eerste!

Geef een reactie