Dokters zijn gulle gevers, zeker als het gratis is. Stoppen met roken of drinken, afvallen, gezond eten, meer bewegen, het zijn allemaal gratis adviezen die zeker voor de helft van de chronisch patiënten die wij dagelijks zien van toepassing zijn. We geven een folder of een printje uit de computer mee, we raden boeken aan of verwijzen naar websites of andere hulpverleners. Lees verder
Verhalen RSS feed voor deze selectie
Statistiek
Ik ben een gemiddelde huisarts maar er klopt iets niet. Ik heb al zeventien jaar niet meer gereanimeerd. Nu komt een reanimatie in de huisartspraktijk niet zo vaak voor maar elke huisarts heeft er eens in de paar jaar wel mee te maken. Tenminste, dat beluister ik bij mijn collega’s, precieze cijfers zijn mij niet bekend. Maar stel dat het eens in de vijf jaar zou voorkomen, in het uiterste geval eens in de tien jaar. Lees verder
De piano
Het was Bach. Alhoewel ik eigenlijk nergens aan mocht komen sloeg ik de voorzijde van het muziekboek om. Het bevatte een verzameling aan Preludes en Fuga’s. Gerustgesteld door de muziekkeuze herstelde ik de oorspronkelijke situatie en liet de laatste bladzijde weer de kamer inkijken. Een bladzijde die er eenzaam uitzag en waarvan de noten hun betekenis verloren leken te hebben.
De bespeler van de piano was zojuist overleden. Lees verder
Wat is goede zorg in een getraumatiseerd Rwanda?
Voor de pas gearriveerde bezoeker ziet Rwanda er 17 jaar na de genocide niet slecht uit. In de hoofdstad Kigali wordt flink gebouwd aan nieuwe wijken en aan moderne hoogbouw. Ook wordt veel energie en geld besteed aan economische ontwikkeling en onderwijs. Voor degene die wat verder kijkt is de armoede van de bevolking op het platteland schrijnend en blijken in gesprekken met Rwandezen de littekens van de burgeroorlog nog pijnlijk aanwezig. Lees verder
Spuien en snikken
De jeugd van tegenwoordig is natuurlijk niet meer wat het geweest is. Ze doen maar, houden nergens rekening mee, drinken en slikken zich lam en gaan zich te buiten aan de geneugten van het leven. Nee, dan wij, volwassenen. Toen wij zo jong waren, ja, wat eigenlijk? Toen wij zo jong waren hadden wij ook ouders die vonden dat we nergens voor deugden. Lees verder
Ze moesten eens weten
De man was ruim op tijd voor zijn afspraak en zat al enige tijd in de wachtkamer. Ik liep wat uit en zo kwam het dat er nog drie patiënten te gaan waren voordat hij aan de beurt was. Elke keer als ik de wachtkamer betrad dacht ik: ze moesten eens weten. Ik wist namelijk iets over de man wat de rest van de wachtkamer niet wist en als ze het wel zouden weten dan zat die man daar niet rustig een half uur de krant te lezen. Lees verder
Jeuk
Ziek was ze nooit. Ik zag haar voornamelijk vanwege ondraaglijke jeuk. Jeuk over haar gehele lijf, behalve aan het gelaat. Zomaar begonnen, zonder vlekken, verkleuringen of schilfers. De huidarts noch internist wist waar het van kwam en de voorgeschreven smeersels hielpen even maar het probleem kon niet bij de bron worden aangepakt.
Jeuk: indringend, irritant, brutaal, onvoorspelbaar en opdringerig. Je ziet het niet maar het is er wel. Lees verder
Van onderen
U moet het mij maar niet kwalijk nemen maar soms doe ik een raadspelletje met mezelf. Dan gok ik welke klacht de patiënt heeft nog voordat ik maar één vraag heb gesteld. Training in intuïtie zou je het kunnen noemen, een weinig wetenschappelijke methode maar het kan de dag soms opvrolijken.
De mankende jongeman in sporttenue is uiteraard een makkelijke en de oude dame die me een Gelukkig Nieuwjaar wenst in de zomer is ook een inkoppertje. Lees verder
Koffiepauze
Het was een bijzondere week: een kind had haar moeder verloren, een moeder had haar kind verloren en een man had zichzelf verloren. De tragiek komt regelmatig langs in een huisartsenpraktijk, maar deze keer was het allemaal wel heel erg oneerlijk. Raakte ergens een jong kind van acht haar moeder kwijt ten gevolge van kanker, aan de andere kant van de wijk werd een kind veel te vroeg geboren om überhaupt ooit kanker te kunnen krijgen. Lees verder
Heb ik weer
Logica lijkt soms erg logisch maar klopt niet altijd. Ooit zat er op de middelbare school een jongen in mijn klas die statistiek maar niet goed kon begrijpen. De wiskundeleraar trachtte met een dobbelsteen een en ander uit te leggen. De kans op een zes gooien was één op zes want de dobbelsteen kon willekeurig op elk van de zes zijden vallen. Lees verder