Zorg
Empathie, toekomstgericht
leven laten leven
spiritueel, gevoel, begrip liefde
beter
Charles, ervaringsdeskundige,
belangenbehartiger GGZ
Themagroep Lokale Versterking West-Brabant
Lees verder »
Zorgdroom
Zorgdroom van een ervaringsdeskundige uit de GGZ
Mijn zorgdroom: Zorgeloze zorg
Wat een gewetensvraag, om mijn zorgdroom te verwoorden. Want als je al bijna 49 jaar afhankelijk bent van handen van anderen bij algemene dagelijkse levensverrichtingen, dan droom je heus wel eens de komende 49 jaar zonder andere handen te kunnen.
Ik heb in mijn leven veel leuke, lieve, grappige, interessante mensen aan mijn lijf gehad (ik doel nu op functionele situaties…), maar zoveel jaar je dagelijks afstemmen op de kwaliteiten, humeuren en geuren van zorgverleners, is geen sinecure.
Lees verder »
Zorgdroom – Tot aan het einde
Ik zou zo graag willen,dat we weer terug kunnen naar een stukje vroeger. Voor onze zorgvragers zorgen tot het laatste toe.
Niet alleen de lusten maar ook de lasten delen. Samen zorgen delen,samen zorgen voor het laatste stukje zorg.
Vroeger mocht je als verzorgende nog bewoners mee afleggen en nu wordt het allemaal gedaan door een uitvaartverzorger.
Maar er is niks mooiers dan tot het laatst toe te zorgen en om het dan ook echt helemaal af te sluiten.
Lees verder »
Zorgdroom – De beperkte prins met mogelijkheden
Ik loop op zaterdag door de binnenstad. Lekker rustig even boodschappen doen voor het weekend. Op de markt koop ik groente en fruit en nog wat noten bij de notenbar. Ik loop langs de kraam van de kaas. De eigenaar staat in de kraam te roken. Die sla ik maar over. Ik ga wel naar een kaaswinkel, want dit vind ik niets.
Lees verder »
Zorgdroom – Nivea
Mevrouw L. was boos. Heel boos. De nachtzuster had de vorige nacht haar bedhekken omhoog gedaan zodat ze niet meer uit bed kon. Ik las het rapport. Daar had de betreffende verzorgende geschreven dat ‘wij terminale nachtzusters er niet voor waren om gezellige praatjes te houden ’s nachts.’ Ondanks de schokkende boodschap moest ik toch glimlachen om die ‘terminale nachtzuster’…
Mevrouw L.
Lees verder »
Droom jij mee? Stuur ons je zorgdroom!
In de maanden oktober en november schreven verschillende leden van de webredactie hun zorgdroom:
De zorgdroom van Mike Boddé
Vrouw Holle
Echt vanuit zorg gaan denken
Koersvast op ruwe zee
Het perspectief van de ander
De aandacht van de toekomst
Samen eten
Lak aan culturele invloed
Wordt het vannacht een droom of nachtmerrie?
De komende tijd worden ook de zorgdromen van zorggevers en zorgontvangers gepubliceerd.
Lees verder »
Zorgdroom – Wordt het vannacht een droom of nachtmerrie?
Naar het ziekenhuis gaan is vrijwel nooit leuk maar volgens mij kan de arts er een droom (die je uitzingt) of een verschrikkelijke nachtmerrie van maken. In mijn nachtmerrie moet ik eerst één uur in de volle wachtkamer wachten voordat ik aan de beurt ben. M’n spanning is inmiddels enorm opgelopen. Ik dacht dat ik voor een intakegesprek kwam. Blijken er vandaag al allerlei onderzoeken verricht te worden, dat versta ik niet onder een intakegesprek!
Lees verder »
Zorgdroom – Lak aan culturele invloed
Iedereen was druk en had geen tijd voor mij. “Ik kom zo bij u,” was de standaard reactie, maar het duurde en het duurde maar. Ik probeerde rustig te blijven zitten achter mijn kartonnen bekertje met lauwe koffie, maar werd moe van het heen en weer gedraaf. Onwillekeurig dacht ik aan het liedje van Herman van Veen: “Opzij, we hebben vreselijke haast,” “Vandaag geen tijd, een andere keer misschien.”
Ik probeerde op te vangen waar al die drukte over ging en hoorde woorden als: cliënt, cliëntsysteem, kosten, management, ebp, fractuur op 41C en ik vroeg mij af: “Waar gaat dit over?
Lees verder »
Zorgdroom – Samen eten
Ik sta te wachten voor het stoplicht bij het Ledig Erf wanneer ik opeens ‘Hallo Hanneke’ naast me hoor. Wanneer ik opzij kijk zie ik dat het Benno is, een man van middelbare leeftijd waarmee ik vijf jaar wekelijks contact heb gehad. Hij kwam elke dag eten in de eetvoorziening voor dak- en thuislozen waar ik destijds werkte als vrijwilliger. Ik ben blij verrast dat hij mijn naam nog weet en we rijden samen een eindje op over de Oudegracht.
Lees verder »
Zorgdroom – De aandacht van de toekomst
Rustig liep ik de lange gang door op weg naar afdeling Acacia waar, nu al weer twee en een half jaar, tante Johanna verblijft. Ze is dement. Terwijl ik verder loop schijnt een weldadige najaarszonnetje door de ruiten en verwarmt de gang flink. Hopelijk is tante Johanna vandaag een beetje goed te pas en wil ze nog wel even in de rolstoel naar buiten.
Lees verder »
Advertenties
