Top

De Steppewolf

De Steppewolf van Herman Hesse

Verslaving, het is een onuitputtelijk bron voor schrijvers en een ingewikkeld medisch vraagstuk. Voor de laatste keer besteden we hier aandacht aan verslaving. Deze keer:

De Steppewolf

Ook de mensen die 1968 niet bewust hebben meegemaakt, hebben wel eens Born to be wild van Steppenwolf gehoord. En dat liedje is weer mede bekend geworden door de film Easy Rider, waarin Peter Fonda en Dennis Hopper met Jack Nicholson achterop ondergedompeld in drugs op motoren met hoge sturen de Verenigde Staten doorkruisen.

De band Steppenwolf was vernoemd naar het boek De steppewolf van Herman Hesse uit 1927. Wie is de steppewolf van Herman Hesse? Hij is ongeveer vijftig en, zo zouden wij nu zeggen, hij spoort niet echt. Hij zwerft door de stad, hoort nergens bij.

Op een van zijn omzwervingen ziet hij een poort waar boven staat ‘Magisch theater’. Hij ontmoet daar Pablo, een jazzmuzikant en eigenaar van het magische theater, die hem een lange gele sigaret laat roken. In het magisch theater verblijft na het roken van deze sigaret ook Mozart, van wie hij ook een ‘hübschen Zigarette zu rauchen’ krijgt.

In 1928, vlak na de publicatie van De steppewolf, inspireerde het boek van Hesse Walter Benjamin: “De laatste aanmoediging om hasjiesj te gebruiken kreeg ik door bepaalde passages uit De steppewolf, die ik vanochtend vroeg gelezen heb.” Want die hübschen sigaretjes, daar zit natuurlijk wat in.

Walter Benjamin, een Duits filosoof, gebruikte hasjiesj soms alleen, maar meestal samen met anderen, en vrijwel altijd maakte hij aantekeningen. Daarmee is hij geen typische gebruiker, want naast zijn ervaring van de roes bleef hij ook altijd een analysator: “De eenzaamheid van een dergelijke roes heeft zijn schaduwzijde. Om me tot het fysieke vlak te beperken, er was een moment in dat havenkroegje dat een hevige druk op het middenrif zich een uitweg zocht in neuriën.”

Maar is hasjiesj eigenlijk wel verslavend? Inmiddels weten we dat het minder onschuldig is dan men toen dacht, maar voor Walter Benjamin was verslaving geen enkele angst. Ook voor beroepsjunkie William Burroughs is hasjiesj vergeleken met alcohol, cocaïne, heroïne, morfine en opium niet verslavend.

De steppewolf wordt er zelfs door bevrijd: nu begrijpt hij het leven beter. Maar dat wil niet zeggen dat het leven nu de hasjiesjgebruiker ook begrijpt, want Easy Rider eindigt zeer on Hollywoods met een op intolerantie gebaseerde gewelddadige dood van de rondreizende helden.

Arko Oderwald

, , ,

Nog geen reactie. Wees de eerste!

Geef een reactie