Zorgethiek (‘ethics of care’) is een politiek-ethische stroming, die wil begrijpen hoe zorg in elkaar zit door op een bepaalde manier te kijken. Zij kijkt naar de samenleving en kiest daarbij ‘zorg’, en met name zorgrelaties en –structuren als venster. In de jaren ’80 is zorgethiek opgekomen vanuit de feministische ethiek, waar aandacht ontstond voor zorg als structuur binnen gemeenschap. De Tilburgse zorgethici richten zich voornamelijk op gezondheidszorg als domein van de samenleving.
Het uitgangspunt van zorgethiek is de gedachte dat er in iedere vorm van zorg iets zit wat ‘goed’ is. Dat goede is meer dan ‘ nuttig’, ‘efficient’ of aangenaam’. Het is moreel van aard: het heeft te maken met een goed leven, met en voor anderen, in rechtvaardige instituties. Zorgethiek kijkt naar zorg met een bijzondere aandacht voor:
- Het unieke en specifieke van situaties
- Het feit dat zorgbetrekkingen altijd afhankelijkheid en asymmetrie met zich meebrengen
- Het gegeven dat mensen kwetsbaar zijn op grond van hun lichamelijkheid
- Het belang om in relatie te gaan staan met iemand die zorgafhankelijk is om te ontdekken wat goed is voor hem of haar
De Universiteit van Tilburg heeft als motto: ‘understanding society’. Zorgethiek.nu heeft als motto: ‘understanding care’. Ten gunste van de zorgprofessionals en de mensen waarmee zij dagelijks van doen hebben.
Literatuurtips vindt u op de pagina Boeken – non fictie.
